fragment uit De Vlinder en de Oude Molen
… ‘Waarom zucht je, molen?’ fluisterde de wind. De wind was een goede vriend van de molen. Dagelijks dansten de molenwieken samen met de wind. En als het stormde en de wind woest waaide, vingen de wieken zonder te mopperen de harde klappen op.
‘Ach mijn vriend, je kent mij zo lang en toch weet je niet dat ik een grote wens heb?’
‘Wat wil je dan beste molen? Je maalt als de beste. Er wordt goed voor je gezorgd. De jonge molenaar, die het over een poosje gaat overnemen, is ook heel blij met je.’
‘Maar ik wil vliegen,’ flapte de molen eruit.
‘Vliegen,’ zei de wind, ‘maar waarom?’
‘Ik wil de wereld zien. Ik hoor de vogels fluiten en elkaar van alles vertellen als ze in volle vaart langs fladderen. Maar helaas hoor ik nooit het hele verhaal’.
‘Och molentje toch, lieve vriend, misschien kan ik je helpen.’ …
